tomek00754

Li-Polymer (litowo-polimerowe) - To najbardziej zaawansowane technologicznie ogniwa. Są one bardzo drogie i stosunkowo rzadko spotykane. Nie mają efektu pamięciowego, posiadają bardzo dobre parametry wytrzymałościowe.

Li-Ion (litowo-jonowe) - bardzo dobre baterie, praktycznie największa ich wadą jest cena (dużo droższe od Ni-MH), mają sporą pojemność przy niewielkiej wadze i rozmiarach. Anoda wykonana ze stopu litu, katoda ze związków węgla lub metali, funkcje elektrolitu pełni ciecz organiczną, często roztwór soli, wykorzystuje się poruszanie jonów litu, gęstość energii 230 Wh/l, cykle ładowania - około 1200, znacznie ograniczono czas ładowania, bardzo niski poziom samowyładowywania. UWAGA !!! Baterie te są bardzo wrażliwe na wodę tak więc należy unikać jakichkolwiek kontaktów z parą lub wodą.

Ni-MH (niklowo-wodorkowe) - najpopularniejszy w tej chwili rodzaj i bardziej wydajne od poprzednich. Są dostępne praktycznie w każdym typie telefonów. Akumulatory zbudowane z niklu i wodorków metali, katoda zbudowana z tytanu i niklu lub z lantanu i niklu, anoda z czystego niklu, energia uzyskiwana poprzez uwalnianie i osadzanie atomów wodoru, gęstość energii ok. 160 Wh/l, bardziej wrażliwe na temperaturę i samoistne wyładowanie.

Ni-Cd (niklowo-kadmowe) - pierwsze ze stosowanych baterii. Mają one stosunkowo małą pojemność przy sporych wymiarach i wadze. Niklowa anoda, kadmowa katoda, wytrzymują około 1000 cykli ładowania, bardzo mała gęstość energii rzędu 100 Wh/l (wytłumaczenie dalej), pod wpływem wysokiej temperatury następuje szybkie rozładowanie, należy ładować w chłodnym pomieszczeniu, kadm - metal ciężki stanowi zagrożenie dla środowiska, w zachodnich krajach wyrzucanie ich do śmietnika jest zabronione - trzeba oddawać do 'recyklingu'. Możemy je spotkać przy starszych telefonach typu: Philips Fizz czy też Motorola Flare. Baterie te w obecnej chwili na rynku już nie występują.